Miyerkules, Hunyo 18, 2014
Linggo, Hunyo 15, 2014
no.stupid gurl.
Sana paggising ko bukas, wala na ang sakit. na para lang akong nagkasakit, nakalimot sa pait na nawalan na ng bait. kapag naaalala ko kung paano ako nasaktan, mas lalo ko lang naaalala ang pagkabigo ko sa lahat. napakasakit. sana magmanhid na. pakiramdam ko, araw-araw ko ng mararamdaman yung pagdurusa . kahit alam ko na may katapusan din ang lahat. mag-iiwan na ito na parang sugat. sugat na minsang pinagdaanan ng aking puso. pagmamahal na hindi ko inakalang hindi pala pareho. sa mga napagdaanan ko sa buhay, binago na nito ang aking paniniwala ko sa pag-ibig ay hindi laging masaya. minsan, kailangan din palang masaktan. nakakalungkot kasi .. may mga bagy na kahit hindi natin gusto,kailangan nating tanggapin.tulad ngayon, ang minsang magmahal, umasa at masaktan. kung sana may nagturo o may gumabay man lang sakin nung mga panahon na pinagdaraanan ko iyon.ngayon.pero alam ko, panahon na rin ang magtuturo sa akin kung paano paninidigan ang mga bagay na aking pagdadaanan at ako na rin ang magpapasya kung paano ito pagdedesisyunan.
june 08,201411:50 p.m. sun
Huwebes, Hunyo 12, 2014
slowly moving on.
i think all i can see is the black and gray world because of this doomed shit life. feeling miserable for everything i've encountering now. so much pain that it gives me reason to be back as a bad again.far from being me. i can't longer control myself for being mean all the time. i guess,it was the painful things that cause me too much to changed. this pain will led me to the things i won't usually do/done before. that i won't be able anyone hurt me anymore.'cause being fool for so many years is enough. i'll always let myself to be fool and stupid because of all the shit things for the others. fuck! i even gave my happiness too for them. but you know what's the real fuck? it's when they still ignore the sacrifices you gave for them to be at least appreciate it. hell, i almost cry a lot of times. and the most harder is the tears you've still manage to hide it. how ironic. how i wish it was easy to forget all the troubles & foolish things i've kept for so long. so long that i can relate to all the painful songs. i wish there was an eraser to erase all the damn feelings that i invest for so many years, because of this, here i am, drinking all the beers.and lastly, i wish it's easy to move on for all the heartaches and heartbreaks that i am feeling right now, so in the future, i can finally say "is that the guy i usually dream before? can't believe it. wow. haha."
at least for now i can laugh at my own jokes. a real laugh. but not happiness. i'm still hoping, finding, & waiting for it. 'cause i can't wait no longer but i'm not in a hurry too for the right one i want to meet. as i wrote this things that comes in my mind, i hope someday, the wounds are finally heal. all the pain are finally remove. and when i look back, all i want to do is to smile, smile for the pains that i usually cried so much before. in the past. :)june 07,2014
12:40 a.m. sat
Miyerkules, Hunyo 11, 2014
Biyernes, Hunyo 6, 2014
isa sa pinaka-mahirap ...: Wala pala talaga.
isa sa pinaka-mahirap ...: Wala pala talaga.: Today, babalik na naman ako sa pagiging dati.ako na ulit yung dating walang pinagpaplanuhan sa mundo,yung go with the flow na naman.go wi...
Wala pala talaga.
Today, babalik na naman ako sa pagiging dati.ako na ulit yung dating walang pinagpaplanuhan sa mundo,yung go with the flow na naman.go with the flow kasi sumasabay lang sa agos ng buhay.yung tipong gigising ka lang kasi kailangan,hindi yung dahil gusto mo,yung haharapin mo yung araw na wala kang pakialam kung naging kapaki-pakinabang yung ginawa mo sa nagdaang oras sayo kasi wala na eh ..ganun pala talaga.ganun kasakit kapag sumaya at umasa ka.akala ko may happy endings na ang lahat.na sa haba ng panahon na ginugol at inaksaya mo sa pagpapakatanga.wala rin pala.galit,sakit, at lungkot.kulang pa yata lahat ng yan para lang masabi kong wala talagang kuwenta.akala ko naging manhid na ako sa mga panahong napagdaanan ko sa buhay.pero paulit-ulit pa rin pala.masasaktan pa rin ako.kung ano pa yung isang bagay na nagpapatibay sakin,yun pa yung giniba.masakit kasi namuhunan na ako eh.yung pangarap ko,pagmamahal,umasa,lahat-lahat.pati paniniwala ko.pinaglaban ko pa.tapos in the end,wala lang pala.ayokong kuwestiyonin ang diyos dahil wala akong karapatan,pero minsan napapaisip ako,"Bakit?" gusto ko lang naman sumaya.pero bakit ako laging nasasaktan?' sobrang sama ko kasi iniintindi ko lang yung sarili kong kaligayahan.na hindi ko inisip yung mga sakripisyo sakin ni god nung binigay niya sakin yung sitwasyong to'h.ang lakas pa ng loob kong magtanong sa kanya.pero magkaganun man,kahit ano mangyari,wala akong pinagsisihan.kasi kahit papano pinaranas nya sakin yung isang bagay na hinihiling ko: ang maging masaya.kaya sinunod ko ang puso ko nung makilala ko siya,pero siguro naman kailangan ko ng sundin ang utak ko para makalimutan siya.
Wala pala talaga.
June 6,2014 03:50 am
Huwebes, Hunyo 5, 2014
isa sa pinaka-mahirap ...: isa sa pinaka-mahirap ...
isa sa pinaka-mahirap ...: isa sa pinaka-mahirap ...: The hardest thing to do in life is to fight... Fight for a battle,fight for ill,fight enemy,fight for pain,fight for your own feeling...
Mag-subscribe sa:
Mga Komento (Atom)


